Devletin güttüğü konut yönelti ve uygulamaları, toplumsal amaçlardan ne denli uzaklaşılmış olduğunu göstermektedir. Kanımızca, toplumsal içerikli bir konut yöneltisi açısından baktığımızda, ne devletin ne de kimi büyükşehir belediyelerimizin giriştiği uygulamaların gerçek barınma gereksinimi sahibi olan alt, alt-orta, orta gelir düzeyindeki hane halkları için bir çözüm değildir. İstanbul'da, üretilmesi ereklenen 30 bin konut içinde düşük gelirliler için tasarlanan bin küsur konut için 22 bin başvuru yapılmış olması yalnızca kamunun yap-satçılık yapması açısından değil, aynı zamanda düşük gelirlilerin gereksinme ve istemlerine güdülen konut yöneltilerinin yanıt vermemesi açısından dikkati çekmektedir. Yönetimin, rantı daha büyük olan yerlerde ve geliri daha yüksek olan toplumsal kesimlere konut üretmeyi yeğlemesi, uygulanan politikanın ne denli toplumsal amaçlardan yoksun olduğunu kanıtlamaktadır. Bu durumda, ülke gerçeklerine uygun ve geçim ve barınma sıkıntısı çeken geniş kitlenin gereksinim ve istemlerini karşılayacak ulusal bir konut yöneltisine dönülmesi zorunludur. Bu amaçla, bir an önce ilgili tüm kesimlerin, başta kent ve konut birliklerinin, uzmanların, bilim insanlarının, yerel ve özeksel yöneticilerin, uygulayıcıların geniş katılımıyla bir toplantı yapılması, uygulamaların gözden geçirilip değerlendirilmesi gereklidir. Böylece, birikim ve deneyimlerin ışığında uygulamaların başarılılık ve başarısızlık nedenlerinin ortaya konulması, bugünkünden değişik ve toplumun gereksinmelerini karşılayacak gerçekçi toplumsal konut içerikli yöneltiler geliştirilmesi, daha doğrusu bugünkü uygulamaların tersine çevrilmesi gerekmektedir.