Mimarlar: Randy Cohen, Anne Cormier, Howard Davies, Jean-Jaques Binoux
Danışman: Charles Blattberg
Yahudi deneyimi genellikle hüzünlü bir diyalektikle yorumlanır; dağılma, eziyet, göçebelik, evsizlik ve kutlama.
Yeni İpek Yolu Parkı’ndaki Yahudi bahçesi şiirsel olanı, malzemeyi ve bu diyalektik içerisinde güzel olan mekansal kavramları biraraya getiriyor. Bahçe devasa, beton bir plaza olarak tasarlanıyor ve hem tarihsel hem de sembolik olarak sürgün kavramına göndermede bulunuyor. Ve bu kavramları yeterince anlaşılır kılmak için çöle benzeyen bir peyzaj öneriyor.
Yüzyıllar içerisinde Yahudiler’in dağılması ve kurtulma arzuları bahçedeki rekreasyon veya kültürel alanlarda sembolize ediliyor. Bu alanlar bahçenin uçlarına yerleştirilerek hem sürgün fikri sembolize ediliyor hem de Yahudiler’in yaşadıkları bölgelerdeki insanlarla kültürel etkileşimi sembolize edilerek komşu bahçelerle etkileşim içerisinde bulunuluyor. Peyzaj elemanları da simgesel bitki seçimleriyle bu sürgün fikrini devam ettiriyor.
Proje aynı zamanda insan doğasını ve bunca acıya katlanırken hep kutlamalardan güç alan Yahudi kültürünü kutlamayı amaçlıyor. Mesela düğünlerde başın kapatılması geleneği bahçedeki renkli, yarı saydam gölgeliklerle temsil ediliyor. Gölgeliklerin strüktürü ve rengi İsrail’in 12 ailesini temsil ediyor. Bahçede gerçekleşecek bu etkinlikler günlük, haftalık ve mevsimlik etkinlikler olarak planlanacak.
İmaj Galerisi
 Perspektif |  Perspektif |  Perspektif |
 Perspektif |  Perspektif |  Perspektif |
YorumlarYorum Sayısı: Henüz hiç yorum yapılmamış
Bütün yorumları forumda okuyun!
Bütün yorumları forumda okuyun!
Bütün yorumları forumda okuyun!Bütün yorumları forumda okuyun!