Proje Müellifi
Recep Anıl Binay
Tolga İltir
Gonca Koç
Esin Atçetir İncirkuş
Veli Bilen Ertunç

Yardımcılar
Volkan Can
Burcu Seba

Danışmanlar
Nuran Atabay
Öğr.Gör.Dr. Feridun Öziş
Öğr.Elm.Uzm. Erdal Kara
Hüseyin Atabay
Ali Safi Öztürk

Önerilen tasarım alanın mevcut tarihi dokusunun daha da ön plana çıkarma amacıyla bir kültür yapısına uygun olacak şekilde şiirsel bir akıcılık ve heykelsi bir bakış açısını da içine katarak, kentin diğer alanlarından da algılanabileceği, kentsel bir obje olması düşünülerek çağdaş bir şekilde yorumlanmıştır. Amaç, alanın sahip olduğu zengin kültürel ve tarihi miras içinde kendi kültürel ışığını ve kimliğini yansıtacak ve bu mirasa katkıda bulunacak özgün bir mimari tasarımı, kendi kimliği ile birlikte bir parçası olduğu kentin, estetik bir mekanına dönüştürmek olmuştur. Sahip olduğu değişik fiziksel kullanımlarıyla zengin bir yaşam kültürüne sahip olan bölge için kültürel yaşamı daha da zengin ve çekici hale getirecek bir araç olacaktır. 2010 yılında Avrupa Kültür Başkentliği yapacak olan bir şehirde mevcut kültürel omurgaya takılan bu yeni kültür odağı sahip olduğu özgün mimari dili, iç ve dış alan düzenlemeleri ve yakın çevreyle olan armonisi ile birlikte şehrin yeni simgesi gibi davranarak kentin kimliğini daha da ön plana çıkaracaktır. Önerilen bina sadece alanın kültürel yapısına şekil vermekle kalmayıp, kentsel ölçekte kentlinin aktivitelere katılımını teşvik ederek sosyal ve ekonomik alanında biçimlenmesine yön verecektir. Önerilen tasarımın amacı, sahip olduğu mimari dille toplumun çeşitli katmalarındaki insanların kendine çeken bir kentsel ortamı sağlamaktır.

Alanın boyutları, geometrisi, topografik durumu ve yakın çevrenin yapılaşma durumu gibi tasarım koşulları ve verileri göz önüne alındığında önerilen tiyatro binasının mevcut olan Beyoğlu Vergi Dairesi ile olan fiziksel ve fonksiyonel bağlantısı da dikkate alınarak tek kitleli bir yapılanmaya gidilmesi uygun görülmüştür. Kentsel bağlamda ise alanın en eski tarihsel merkezlerinden biri olan Beyoğlu-Pera bölgesinde, birçok tarihi yapı ve Galata Kulesi gibi şehrin simgesel ve dinamik bir yapısı ile etkileşimlerinin, ayrıca alandan Haliç’in algılandığı gibi Haliç’ten de bu alanın algılanması konusunun irdelenmesi, bu alanda önerilen binanın ve yakın çevresinin de bu dinamikliğe, kentsel ve mimari duyarlılıklar ile saygının da göz önüne alınarak ayak uydurması beklenerek bir çözüm yoluna gidilmiştir.

Tiyatro binasına farklı kotlardan girilmesi, içindeki her bir fonksiyonun zamansal ve mekansal açıdan daha esnek olarak kullanılmasını da beraberinde getirmiştir.

Tiyatronun kente bağlanması, binadan Haliç’in algılanması ve Haliç’ten binanın algılanmasıyla oluşan görsel ve fiziksel süreklilik ile gerçekleşir. Deneysel tiyatronun yüzünün kente ve kentliye açılması, içerisindeki aktivitelerin sokaktan da algılanabilir olması yapının karakteristik özelliklerinden biridir. Önerilen tiyatro binası kuzeybatı-güney doğrultusunda konumlanmış olup, mevcut olan Beyoğlu Vergi Dairesi binası (eski) fiziksel ve fonksiyonel açıdan tiyatro (yeni) ile entegresi karşılama davranışı gösteren 48,5 kotundaki Platform-Haliç ile sağlanmıştır.

Tasarım kentsel ölçekte 3 kısımdan oluşmuştur. Beyoğlu Vergi Dairesi ile bağlantılı olan tiyatro binası (eski+yeni), bu 2 yapının görsel ve fiziksel olarak açıldığı ve tanımladığı, yeşilin yoğun olarak yer aldığı “tiyatro-avlu” ve bu 2 bütünleşmiş mekanın bağlandığı yine yoğun yeşil dokunun içinde yer alan “sokak-tiyatro”. Kuzeyde Haliç’e ve sokak- tiyatroya açılan yapı doğuda 45 kotundaki tiyatro-avlu ile ilişkilendirilmiştir.

48,5 kotunda yer alan giriş platosundan 600 kişilik salon ve çocuk tiyatrosuna girilir. 600 kişilik salonun dış lobisi deneysel tiyatro ve 53 kotunda yer alan, görsel olarak Haliç ile bağlantılı ana fuaye ve terası ile ilişkilenir. Çocuk Tiyatrosu’nun girişinin ayrı konumlanması çocukların zamansal ve mekansal olarak daha esnek davranmasını beraberinde getirir. Aynı zamanda 48,5 kotunda yer alan rampa engelli ulaşımını rahatlatırken 600 kişilik salonun engelli girişine çıkar.

45 kotundan deneysel tiyatro ve sanatçı girişleri sağlanır. Bu katta yer alan soyunma birimleri 48,5 kotundaki yeşil oda , 45 kotundaki deneysel tiyatro, prova mekanları ile ortak kullanım sorununu kuvvetli fiziksel bağlantılarla çözer. Deneysel tiyatronun kullanımını teşvik ederek, tiyatronun mutfağı olduğu olgusunu vurgular.

44 kotundaki rahat servis avlusu, 45 kasa kotundan tiyatroya servis alır. Dekor 3 m / 14 m yük asansörü (tek parça halinde bile) ile 49,5 kotunda yer alan sahneye taşınır. Sahne altı 600 m² ana depo olarak kullanılır. Servis asansörü sofita içerisinde yükselir.

Bina, iç dinamikleri (giriş, dağılım, alansal büyüklük, servis, işlev ayrılıkları, kullanım birliktelikleri, teknik özellikleri...) ve dış dinamikleri (kente ve manzaraya yönelim, tarihe saygı, yakın algı, uzak algı, simgesel bütünlük, yeşilin sürekliliği ve sürdürülebilirliği...) ile bulunduğu kentsel çevreyi, yeni kültürel ve sosyal etkileşim merkezi haline dönüştürecektir.İBB Şehir Tiyatroları Beyoğlu Sahnesi Mimari Proje Yarışması