Proje Müellifi
Coşkun Erkal
Filiz Erkal
Ömer Ozan Erkal

Mimari Proje Danışmanı
Dr. Fuat Emre Erkal

Mimari Proje Yardımcıları
Seda Koçhisar
Gülşen Yıldırım
Atakan Palaşoğlu
Murat Karaca
E. Levent Aksaray
Mehmet Tunçer

Şehir Planlama Yardımcıları
Kamutay Türkoğlu
Ahmet Uzel
Balemir Dalokay Güner
Simtaç Hocaoğlu

Peyzaj Mimarlığı Yardımcıları
Murat Kaan Şalcıgil
Abdullah Bilgin
Kemal Güravşar
Umut Şumnu

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları Beyoğlu Sahnesi Mimari Proje Yarışması'nın başlangıç noktasını oluşturan mimari program, içine yerleştiği en yakın çevresindeki kentsel kapalı ve açık mekanlarla karşılaştırıldığında oldukça büyük boyutlu hacimler içermektedir. Temel olarak tasarım problemi, bu büyük hacimlerin tarihsel gelişimi oldukça girift olan, nitelikli ve topografyasında ciddi çeşitlilikler gösteren üç boyutlu bir kentsel peyzaj içine yerleşmesi ve kültürel işlevler barındıran programıyla çevresini dönüştürücü etkisini, en olumlu anlamda, mekansal olarak zenginleştirici bir biçimde gerçekleştirebilmesidir. Problem iki aşamalı olarak ele alınabilir: program elemanlarının yerleşimi ve kentsel bağlantıların kurgulanması.

Program Yerleşimi
Yapı önemli bir kültür yapısı olmasıyla, bu noktada ciddi bir dönüştürücü potansiyelin ortaya çıkmasına öncülük edecektir. Yapının bu potansiyeli harekete geçirebilmesi için temel program elemanları kente göre doğru yerleşmiş olmalıdır.

Ana Sahne, salonu, geniş sahnesi, depoları ve fuayesi ile ciddi bir büyüklüğe erişerek kent içindeki varlığını hissettirmelidir. Şişhane mevkiine bu şekilde bir karakter katacaktır. Bu nedenle Ana Sahne fuayesinden Haliç'in göründüğü, karşılıklı olarak da Haliç havzasında görülür olan sofitasının gerektirdiği hacmin saklanmadığı ama gereğinden fazla da abartılmadığı şekilde zemin kotların üzerine yerleştirilmiştir.

Deneme Sahnesi, sanatsal üretim dünyasında alışılagelmiş olanın ötesindekine evsahipliği yapacaktır. Bu tip mekanların izleyicisi, Dünya'nın pek çok kentinde buna benzer salonları çok iddialı, çok zorlanmış yerlerde görmüş, kentsel doku içine çok sıkı müzakerelerle yerleşmiş salonlarda deneyim edinmiş ve bundan da özel haz alan bir izleyici kitlesi olacaktır. Bu nedenle zemin altı kotlarında yerleşmesi oldukça olumlu bir özellik olabilecektir.

Çocuk Tiyatrosu zemin düzleminden öncelikli ve zorlanmadan ulaşılan, ancak kendisine ait giriş ve lobileriyle yetişkinlerin sıkça kullanacağı giriş-çıkış mekanlarından az da olsa farklılaşmış bir erişimi olan bir yerde bulunmalıdır. Bu düşünceyle, ana girişler ve dış fuayelerden yarım kat aşağıda, kendine has canlılığını üst kotlardan izlenebilir kılarak yerleşmiştir. Böylece kolay erişilebilir, kolay kontrol edilebilir bir kot oluşturulmuştur. Ayrıca salon hacminin kendisi ana yapının ayak izinden dışarı doğru taşarak, üst kabuğunun artikülasyonunu kent içi peyzajına hediye etmektedir.

Tiyatronun işleyişini sağlayacak servisler ise çok ağır bir trafik yükü getirmeyecektir. Kendi kendine bir izlence oluşturma potansiyeli taşısa da, yükleme platformlarının lojistiğine yanıt verebilmek için İlk Belediye Caddesi'ne yerleşme düşüncesi, bu sokaktaki değişken kotlar nedeniyle sokak zemin düzleminde ciddi kesintilere neden olacaktır. Halbuki bu sokak Tünel Meydanı ile doğrudan bağlantıyı kurabilecek şekilde zenginleşebilecektir. Program olarak bu desteği tiyatronun sanatçı girişleri ve oldukça stratejik yerleşmiş bir kafe sağlayabilir.

Kentsel Bağlantılar
Programın yapı içinde yukarıda ve aşağıda yerleşimiyle boşaltılan zemin düzlemi üstünde, kentsel bağlantılar ve yapı içi bağlantılar birbirine koşut olarak kurgulanmıştır. Kentsel bağlantıların oluşabilmesi amacıyla, ilk olarak 43.00 kotu Şişhane tarafından zemin yaklaşımlarını oluşturmak için kullanılmış ve arka taraftaki İlk Belediye Caddesi'nin 49.00 ve 46.00 arasında hızlı değişen kotlarıyla ilişki doğrusal bir şekilde oluşturulmuştur. Bu aks üzerinde canlılık yaratacak donatılar arka arkaya yerleştirilerek, bağlantı hem program hem de mekansal olarak kuvvetlendirilmiştir.

Şişhane tarafında yaratılan meydansal açıklık kamusal nitelik sağlamakta, Tünel ve Galata Kulesi çevresine Şişhane'yi ekleyerek bir üçgen oluşturmaktadır. Metro, Otopark - Şişhane Parkı, Eski Vergi Dairesi (yeni İŞT kullanımlarıyla) ile Tiyatro yapısı arasındaki ilişkileri üzerinde toplamaktadır.

Buradan arsa içine doğru uzanırken sırasıyla tiyatro girişleri, iç fuayeler sistemi, bu fuayelerin dışarıya uzandığı ve aktive ettiği yüzeylerdeki "oturma-cephede izlence seyretme" gibi işlevler, daha sonra yeşillendirilmiş üst kotlar ve Müellif Sokak'tan girilen yapıların alt kotlarının potansiyel dönüşümüyle bu yeşile eklemlenmeleri, en son olarak da kafe ve sanatçı girişleri bu geçiş ve canlılık aksınının hiç bir noktasını desteksiz bırakmamaktadır.

Bu nedenle, tiyatro yapısının ana girişleri meydan tarafında değil, bu bağlantı aksı üzerinde kendine yer bulmuştur. Girişleri zenginleştirecek biçimde Çocuk Tiyatrosu'nun ana rolü üstlendiği 39.00 kotu düzenlenmiş ve dış mekanlar arasında bir yaşantı odağı olarak Eski Vergi Dairesi yapısı ile de bağlantı kurgulanmıştır. Beyoğlu, kent dokusunun girift açıklıklar sistemi içinde dış mekanların kullanımı geleneğine sahiptir. Buna uygun mekanların üretilmesi ve bu geleneğin desteklenmesinin ötesinde bu yapının çevresinde, kültürel fonksiyonlarla zenginleşmiş, yeni bir iterasyon ile geleneğin geliştirilmesi için her türlü fırsat bulunmaktadır. Arsa içinde yapının boşalttığı alanlar, çok boyutlu bir yaşantı sunabilecek ve bu niteliğiyle hemen yanındaki yapıların dönüşümünü sağlayabilecektir. Topografya ve yeşil sistem buna olanak sağlayacak biçimde düşünülmüştür.İBB Şehir Tiyatroları Beyoğlu Sahnesi Mimari Proje Yarışması