Proje kapsamında Porsuk Çayı’nın Eskişehir kenti içinde kalan bölümünde, Porsuk’u bir strüktür olarak taklit eden peyzaj ağırlıklı bir kentsel akışkanlık önerisi istenmiştir. Bunu gerçekleştirirken 11 De-Programatik yapının (programı konstrüktif özelliklerle belirlenmiş) Porsuk Floral üzerinde yer alması beklenmiştir.

Porsuk çayının kent yaşamındaki yerine ait okumalar yapıldığında görülmüştür ki Porsuk, Kent ve Kentli arasında keskin sınırlar vardır. Bu sınırlar hem fiziksel hemde sosyal boyuttadır. Kentli insanın yaşamının kategorize edilmesi ve yalıtılmasıyla, organik olanla ilişkisi dondurulmuştur. Sonuç olarak organik olan (Porsuk) kendi zamanını inorganik olan (kent) kendi zamanını yaşamaya başlamıştır. Çatışmalar sona erdirilmiş durumdadır. Bu projenin teması Porsuk ile kent arasındaki çatışmayı tekrar gündeme getirmek ve bu iletişimin sonucu olarak ken’in kendi öznel zamanını oluşturmasına olanak sağlamaktır. Bunu sağlamak için kente ait bir hafıza yaratmaya yönelik olarak Eskişehir Festivali geliştirilerek Porsuk Floral’in, festivalin mekanı olması sağlanmıştır. 11 De-Programatik yapı (camera obscura, gölge-yapı, ağ-kafes, masif, ara-yapı, nokturnal, baca, flooded room, mobil, kapı, meşale) festivalin toplanma noktalarını oluşturmuştur. Böylece Porsuk ile Porsuk Floral fiziki zamanı örgütlemeye yönelik olarak çalışırken, Kent ile Festival sosyal zamanı örgütlemeye çalışır. Porsuk-Kent-Porsuk Floral aynı zamanda buluşur.