The Global Studio 1: ZEYREK
25 Haziran–8 Temmuz 2005
18 Temmuz 2005 tarihli Arkitera köşe yazısında Hüseyin Yanar’ın “Türk ve Fin Kırmızısı: Starlık Üzerine” başlıklı yazısına eşlik eden kıpkırmızı yapı, okuyucunun ilgisini çekmiş olmalı: Helsinki Teknoloji Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nde bir okul projesi olarak başlayıp, yerel halkın da katılımıyla gerçekleşen Senegal Kadınlar Merkezi. Proje, UIA Mimarlık Kongresi sırasında “The Global Studio” başlıklı programla bağlantılı olarak sergilenmişti.

Projenin müelliflerinden Saija Hollmén’in yanısıra, 20 ülkeden katılan 100’ü aşkın öğrenci, akademisyen ve uygulamacı Global Studio’da buluşarak, yoksul kesimler için toplumsal projeler üretmek üzere yoğun bir çalışma yürüttüler.
Sydney Üniversitesi’nden Anna Rubbo'nun girişimiyle düzenlenen Global Studio, Birleşmiş Milletler’in “Yeni Binyıl için Gelişme Projesi” (UN Millennium Development Project)(1) kapsamında Columbia ve Roma Üniversiteleri’yle beraber geliştirilip, daha sonra Türkiye’den İTÜ, ODTÜ ve MSGSÜ Mimarlık Fakülteleri'nin katılımıyla Taşkışla’da gerçekleşti.(2)
Yeni Binyıl için Gelişme Projesi
Birleşmiş Milletler’in söz konusu projesi, 2020 yılına kadar dünyada yoksullluk, açlık, hastalık, cinsel ayrım, eğitim ve çevre sorunlarını azaltmaya yönelik küresel bir girişim. Bu hedefleri hayata geçirmek için oluşturulmuş 10 çalışma kolu (UN Task Force) var. Global Studio, insan yerleşimleriyle ilgili, özellikle kentlerin gecekondu ve slum bölgelerindeki yoksulların çevre ve yaşam koşullarını iyileştirmeye yönelik çalışma kolu tarafından geliştirilmiş bir program. Çalışma kolunun “Kentte bir Yuva” adıyla yayınlanan raporunda(3) bu yöndeki iyi niyetlerin yeterince söze döküldüğü; Habitat ve Gündem 21 gibi girişimlerle yükselen umutların eyleme geçebilmesi için, hükümetlerin ve uluslararası kuruluşların önce kent yoksullarını dinlemesi, ve dinlemekle kalmayıp, bu kesimleri politika oluşturma ve yatırım süreçlerinin merkezine alması gerektiği savunuluyor.
Global Studio’nun tanıtım metinlerinde vurgulanan noktalar, kabaca şöyle: Günümüzde yaklaşık 1 milyar kişi gecekondu, slum ve benzeri yapılaşmada yaşamını sürdürmekte –ki bunun 56 milyonluk bölümü gelişmiş ülkelerde yer alıyor. Eğer köklü önlemler alınmazsa, bu sayıların 2020’ye kadar iki katına çıkması beklenmekte. “Kent yoksulları” olarak anılan, gelir düzeyi bakımından kentlerin en alt %20’sini oluşturan kesimlere yönelik mesleki çalışmalar yetersiz. Tasarım odaklı mesleklerin, Yeni Binyıl Projesi Gelişme Projesi hedeflerinin gerçekleşmesine katkıda bulunabilmeleri için, yoksul kesimlerle yakın işbirliğine dayalı yeni eğitim ve uygulama biçimlerine yönelmesi zorunlu. İlki İstanbul’da gerçekleşen Global Studio’nun bu doğrultuda bilinç oluşturması ve toplumsal hedefli tasarım projelerini teşvik edici olması bekleniyor.
Kongreden bir hafta önce başlayıp kongre sonuna kadar süren Global Studio, 3 bölümden oluşuyordu: Uluslararası bir öğrenci atölyesi (charette), kongreye eklemlenmiş “People Building Better Cities” temalı sempozyum ve ardından eğitim, uygulama ve toplumsal gelişme gündemlerinin tartışıldığı kapanış forumu.
Charette
Charette’in konusu, İstanbul Zeyrek'te yaşayan yoksulların yaşam koşullarını iyileştirmeye yönelikti. Global Studio’ya katılmak üzere 32 üniversiteden seçilerek gelmiş, mimarlık ve planlama disiplinlerinden (çoğu yüksek lisans programlarından) 65 ögrenci, konferans boyunca sıkı bir program izlediler. Zeyrek ve İstanbul üzerine, ve genelde kentlerle yoksul yerleşimlere yönelik ön konferanslara katıldılar, Zeyrek’in sosyal yapısı ve mimarisi üzerine gözlemlerde bulundular, küçük gruplar halinde hanehalklarıyla görüştüler, ekip içi işbölümlerini yaptılar ve Zeyrek için önerilerini geliştirdiler.
Çalışmanın, tarihi Zeyrek mahallesi gibi UNESCO Dünya Mirası listesinde bulunan değerli bir koruma bölgesinde yürütülüşü, konuyu hem karmaşıklaştıran hem de tasarım boyutunda derinleştiren bir etkendi. Eğitimde işlenen çoğu proje konusunun toplumsal gerçeklikten kopukluğu düşünülürse, burada katmerli bir gerçek yaşam tablosu, bir sahicilik söz konusuydu. Öğrenciler bir yandan maddi yoksulluk ile kültürel varsıllığın kolay uzlaşmaz gerilimini, bir yandan da kullanıcı kitlesiyle doğrudan diyaloga girmenin ve yabancı bir kültürle yüzleşmenin düşünceyi olgunlaştırıcı yönlerini keşfettiler.
Katılımcı tasarım ve planlama için gerçek kullanıcıların yanısıra yerel yöneticiler ve kuruluşlarla iletişim, Global Studio’nun önemsediği araçlardan biriydi. Zeyrek’te charette öncesi yürütülen odak grup çalışmaları ile proje aşamasında mahalle sakinleri ve muhtarlarla yapılan görüşmeler, gözlem ve kararların halktan kopuk ekspertiz alışkanlıklarıyla yürütülmeyip, ilgi gruplarına söz tanınması bakımından yararlı oldu.(4) Bu kısa süreli çalışmanın öncülleri, Zeyrek üzerine yayınlanmış kapsamlı bir araştırma ve plan önerisinde mevcuttu; İTÜ’nün bu yöndeki birikimi, çalışmanın altyapısını sağladı.(5)
Çalışma sonunda üretilen projelerde, alandaki tescilli yapıların koruma ve yenileme sorunlarına girilmeden, mahallelinin yaşam standartlarını yükseltecek örgütlenme modellerine, kentsel tasarım önerilerine ve küçük ölçekli müdahalelere odaklanıldı (Resimler 2, 3, 4).



Geliştirilen önerilerin ortak paydası, tarihi dokuların yenilenmesinde sıklıkla başvurulan “kibarlaştırma” projelerinden kaçınılması idi. Dolayısıyla, Zeyrek’in mevcut sosyal dokusu ve yaşam özelliklerinin iyileştirililerek sürdürülmesi için iş ve eğitim olanakları yaratacak müdahaleler ön plandaydı. Örneğin resimlerde yer alan bir proje, İstanbul’un tarihi kent içi bostanları geleneğinden yola çıkarak, binalar arasındaki artık alanların üretim bahçelerine dönüşmesini önermekte; böylece mahalle için iş ve gelir olanakları yaratmanın yanında, izleri bilinen sulama kanallarıyla birlikte kent hafızasını da canlandırmayı hedefliyor. Mahalleliyi yerinde tutma yönündeki ortak eğilime karşılık, Zeyrek nüfusunun göçle gelen ve imkan bulduğunda yer değiştiren dinamik yapısının gözetilmesi de kaçınılmazdı.

Zeyrek’in bu bakımdan kimi yoksul kesimler için geçici bir kapı işlevini görürken, gerek taşıdığı kültür mirası gerekse yürürlükteki idari bölünme ve planlama sınırlarını aşan fiziki bütünlüğüyle, şu anki kabına sığamayışı da bir gerçek. Bu gözlemden yola çıkan bir diğer projede, müdahale alanı Bozdoğan Kemeri’nden Cibali Kapı’ya kadarki bütünlük içinde ele alınmaktaydı. (Projelerin, grup yürütücüleri ve öğrenciler tarafından en kısa zamanda belgelenerek yayınlanacağını umuyorum.)

Taskışla’nın çatı atölyelerinde yürütülen projeler, olağan grup içi kritikler dışında, tartışılmak üzere dört kez sunuldu: gruplar arası ilk eleştiri oturumuna, iki farklı jüriye ve son olarak da Zeyrek halkına. Son jüride, kongrenin ana konuşmacılarından konuklar da davetliydi. Molla Zeyrek Camii’nin (Pantokrator Kilisesi) önünde Zeyrekliler için düzenlenen sunuşa ise Fatih Belediyesi Başkanı, muhtarlar, belediyeden teknik elemanlar ve basın mensupları katıldı. Zeyreklileri en yoğun temsil eden kesim, çalışma süresince grupları yakın takibe alan çocuklar oldu; içlerinden birkaçı toplantıda kendi deneyimlerini de sundular.
Projelerin halka sunumu sırasında, Global Studio’nun Zeyrek’te bıraktığı izler de ortaya çıkmıştı: Zeyrekli çocuklar tarafından resimlenen bir duvar. Belediye tarafından düzenlenen oyun alanı, zemin döşemesi ve bu toplantı için alınıp benzeri toplantılarda kullanılması dileğiyle hediye edilen sandalyeler. Bu yöndeki ilk kapsamlı toplantının en kısa zamanda, Cengiz Bektaş’ın mahalleliye Kuzguncuk deneyimini aktarmasıyla gerçekleşmesi bekleniyor. Kongre sonrasında gelen haberler ise, Zeyrekli kadınların meslek edinmesi için süren çalışmalara katkı olarak, İstanbul’daki kadın kuruluşları ve Avustralya Konsolosluğuyla temasların kurulmuş olduğu.

Sempozyum
Katılan öğrencilerin çoğu, Global Studio programını kredili ders olarak almıştı. O nedenle, Zeyrek projesini başarıyla tamamlamanın yanısıra, Taskışla'da dört gün boyunca süren ve dünyanın çesitli köşelerinden benzeri toplumsal projelere yoğunlaşan 35 kadar bildirinin sunulduğu “People Building Better Cities” (PBBC) toplantısını izlemeleri ve ülkelerine dönüşte bu birikim üzerine rapor yazmaları beklenmekte idi.
Bir kısmı charette bölümünde de rol almış olan çok sayıda tanınmış uygulamacı ve akademisyenin bir araya geldiği bu ikinci aşamada, yoksul kesimlerin yaşadığı yerleşimler için yaratıcı planlama çabalarını, harekete geçirilen ulusal ve uluslararası kaynakları ve yoksul bölgeler için gerçekleştirilen mimarlık yarışmalarını izlemek herkes için öğretici oldu. Sunuşlarda ele alınan temel sorular, kentleşme ve kürelleşmenin kent yoksulları yararına nasıl çevrilebileceği ile, tasarım mesleklerinin kültürel ve ekonomik açıdan sürdürülebilir çevreler yaratılmasına ne tür bilgi ve becerilerle katılabilecekleri yönündeydi.
Forum:
Kapanış forumunda programın geleceğine yönelik çeşitli öneriler gelişti; ufukta bir ikinci Global Studio görünüyor. Paylaşılan olağanüstü bir eğitim ve araştırma birikiminin yanısıra, yoksullara yönelik benzeri programlar için yeni iletişim ağlarının kurulmuş olması, çalışmanın somut kazanımlarından biriydi. İstanbul’da ilki düzenlenen Global Studio girişiminin, yoksul kesimlerle uluslararası çalışma ortaklıklarına ve yenilikçi eğitim, araştırma ve uygulama olanaklarına katkıda bulunma umudu, Yeni Binyıl hedeflerinin gelecek 15 yıl içinde uygulamaya geçme umudundan daha gerçekçi olsa gerek.
Notlar:
(1) Global Studio web sitesi: www.theglobalstudio.com
(2) Birleşmiş Milletler, Yeni Binyıl için Gelişme Projesi: www.unmillenniumproject.org
(3) UN Millennium Project, A Home in the City, Task Force on Improving the Lives of Slum Dwellers (Lead authors: Pietro Garau, Elliott D. Sclar, Gabriella Y. Carolini), United Nations Development Program, 2005.
(4) Charette öncesi Müge Akkar’ın ve Kerem Koramaz ile Zeynep Günay’ın yürüttükleri kısa süreli iki alan çalışması oldu. Araştırmaya katkıları bulunan Muhtar Kemal Şerbetçi ile Mehmet Ali Orat, daha sonra stüdyoya da katılarak soruları yanıtladılar. Fatih Belediye Başkanı Mustafa Demir çalışmayı destekledi ve izledi.
(5) Nuran Zeren Gülersoy, Azime Tezer, Reyhan Yiğiter, Zeyrek, A Study in Conservation (with contribution of Zeynep Ahunbay), Istanbul Technical University, 2001.
Düzenleyenler:
Sydney, Columbia ve Roma (La Sapienza) Üniversiteleri Mimarlık Okulları
İTÜ, ODTÜ ve MSGSÜ Mimarlık Fakülteleri
Temsil edilen üniversiteler:
Architectural Association, CEPT-Ahmedabad, Columbia University, Curtin University, Deakin University, Istanbul Technical University, Karachi University, Melbourne University, Middle East Technical University, Mimar Sinan Fine Arts University, Papua New Guinea, Pratt Institute, Rizvi College, Mumbai University, South China University of Technology, Technion, Univerisity of Ibadan, University of Buenos Aires, University of Canberra, University of Free State, University of Kwazulu-Natal, University of Michigan, University of Nairobi, University of New South Wales, University of Oregon, University of Pretoria, University of Queensland, University of Rome, University of Sydney, University of Tasmania, University of Technology, University of Witwatersand.
Stüdyo yürütücüsü, jüri üyesi ve konuşmacılar:
(ABD): Cameron Sinclair, Elliott Sclar, Gabriella Carolini, Howard Davis, Jan Wampler, Michael Sorkin, Nancy Aries, Tanaz Eshaghian, Tico Taussig-Rubbo; (Avustralya): Anna Rubbo, Brit Andresen, Christine Olsen, David Week, Paul Pholeros, Samer Akkach, Shelly Indyk, Tom Heneghan; (Finlandiya): Saija Hollmen; (Güney Afrika): Jo Noero, Peter Rich, Pittabi G. Raman; (Hindistan): Azhar Tyabji. Charles Correa; (İtalya): Chiara Scandaletti, Pietro Garau; (İngiltere/Brezilya): Jorge Fiori; (İsrail): Moshe Safdie, Ram Eisenberg; (Türkiye): Alexis Sanal, Aydan Balamir, Attila Yücel, Aykut Karaman, Baykan Günay, Berin Gür, Cengiz Bektaş, Cem İlhan, Erhan Acar, Fatma Erkök, Fulin Bölen, Gülsün Sağlamer, Hakan Özkaşıkçı, Kerem Koramaz, Mehmet Konuralp, Müge Akkar, Namık Erkal, Nur Çağlar, Nuran Zeren Gülersoy, Suha Özkan, Zeynep Ahunbay, Zeynep Günay,
Sadece bildirili katılımlar:
Abishek Ray, Andrea Nield, Bryna Lipper, Colin James, Cornelius Pfieffer, Craig Burton, Dillon Kombumerri, Essy Baniassad, Fatou Seye, Freddie Price, Grant Revell, Haq Khandwalla, Helena Sandman, Jenni Reuter, Jonathas da Silva, Kinya Maruyama, Lisa Findley, Margarita Greene, Maria Jaya-Vega, Michele Riedmatten, Perry Winston, Peter Stutchbury, Rafael Pizarro, Ray Adkins, Richard Green, Richard Smith, Rodney Harber, Sergio Palleroni, Suzanne Mehmet, Thandi Mjiyakho, Vera Tangari, Florencia Ortuzar, Dijana Alic, Bunker Roy.
Öğrenciler:
Ariko Andikabina, Agatha Vaaler, Basma Al-Husseini, Neha Tayal, Sevra Davis, Umesh Shurpali, Megan Kelly-Sweeney, Janina Franco, Sonal Beri, Kate Ferguson, Jennifer van den Bussche, Ebru Gürler, Irem Ayrancı, Aybike Yıldız, Pınar Abacılar, Anilla Sarwat, Megan Worthington, Can Gündüz, Onat Öktem, Olgu Calışkan, Sezer Kumru, Celaleddin Çelik, Emrah Sahin, Selcen Karaoğlu, Zeynep Ay, Willie Mueng, Rachana Sheth, Devangi Ramakrishnan, Ebrahim Sitabkhan, Girish Pillai, Kavita Bhave, Ren Lanbin, Hadas Rix, Taofeek Okikiola, Gabriela Sorda, Mariano Schilman, Monica Brazeiro, Dylan Connolly, Hendrik Auret, Angela Forbes, Christian Kroll, Donald Buaku, Boniface Mworia, Lilian Otiego, Rita Githuthu, Felicity Stewart, Lara O'Reilly, Brent Gaulke, Colin Stacy, Hope Strode, Will Henderson, Robert Rich, Andrew Manson, Bill Ellyett, Jade Myers, Luca Giaramidaro, Raffaella Romani, Roberta Rotondo, Stefania Maldone, Adriano Pupilli, Alan Miller, Genevieve Blanchett, Hugo Moline, Joshua Morrin, Yousef Al-Taibeh, Mathew Hinds, Dominik George Rodrigo Flor, Jason Fraser, Sandra Plaza, Julia Molloy.
Bütün yorumları forumda okuyun!
Bütün yorumları forumda okuyun!





