Wewelsburg Kalesi
Kaynak: Wikipedia

İki nasyonal sosyalist mimarlık anlayışından söz etmek mümkün: Neoklasik mimarinin basit bir “kutu”ya indirgenmiş hali veya romantik nasyonalizmin völkisch (Popülist hareketin Alman yorumu) ile harmanlanmış bir taklitçiliği, Nazi mimarisinin kaba bir tanımı. SS için “dünyanın merkezi” olması amacıyla yeniden tasarlanan Wewelsburg Kalesi, bunun tipik bir örneği.

Özellikle kentlerdeki devlet ve parti binalarında kullanılan ve Nürnberg’teki Zeppelinfeld, Berlin’deki Volkshalle ile Dietrich Eckart Sahnesi’nde görülebilen neoklasik tarz, sadece bu binaları değil, Nürnberg’teki parti miting alanındaki (Reichparteitagsgelände) Albert Speer tasarımı “ışık katedrali”nin de temel noktalarından biriydi.

Aslında Nazi mimarlığı, ne tarz ne de konsept olarak herhangi bir yenilik peşinde değildi. Berlin’de hedeflenen “yol boyunca önemli binaların sıralandığı uzun bulvar” kavramı, Washington, New York, Londra ve Paris’te rastlanabilecek kentsel ögelerdi. Yine bu bakış açısıyla, Rügen’deki Prora Tesisleri’nin bile Le Corbusier’nin “City of Three Million Inhabitants” konsepti için tasarladığı binalardan çok da farklı olmadığı söylenebilir. Her ne kadar başka kentlerden alıntılar yapmak Naziler’in hedefi olmamışsa da, zaten geliştirilmiş ve üzerinde çalışılmış bir şablondan esinlendikleri bir gerçek.

Nasyonal sosyalizm, genelde modern karşıtı yaklaşımıyla ve modern unsurları modernlik karşıtı vizyonlarda kullanmaya olan pragmatik isteğiyle özdeşleştiriliyor. Bu duruş söz konusu olduğunda ise Bauhaus tarzına olan karşıtlık ön plana çıkıyor.
Diktatörlük ve Mimarlık