Beşiktaş'ta, denize kapı komşu ilginç bir binaydı. Tütün Reji'si desem, Mimar Belediye Başkanımız, ‘O ne ki?' diyecek. İskelenin karşısındaki eski TEKEL binası yani... Milliyet'in haberinden anlıyoruz ki... Yıkılmış!
Haberde, ‘Endüstriyel miras' olarak tescil edilen binanın, beden duvarları korunmak koşuluyla otele dönüştürülmesine izin verildiği, ancak Müteahhit Bey'in koca binayı dibek cevizi gibi unufak ettiği yazıyor.
Çünkü neymiş, zeminde problem olduğu için duvarların yıkılması gerekmiş. Anıtlar Kurulu da bu gerekçeyi yemiş!
Böyle zokalar, Anıtlar için şaşırtıcı değil tabii...
Halefleri de 1958'deki ‘Yıldırım Yıkım Harekâtı'nda onay manyağı olmuş ve Karaköy-Beşiktaş aksındaki 100 tarihi eserin sökülüp yer değiştirmesine ya da tamamen ortadan kaldırılmasına göz yummuşlardı. Çünkü Başbakan Adnan Menderes öyle istiyordu.
Merak edenler, bir gecede sırra kadem basan, bu yüzden de tarihe Kaybolan Camii diye geçen Merzifonlu Camii'nin hikâyesini okusun. Ve dönemin ünlü mimarı Tahsin Öz'ün hüzünlü anılarını...
Bu arada unutmadan...
Prof. Dr. Erol Eti, Milli Saraylar Daire Başkanı'yken Reji binasının Dolmabahçe Sarayı'na bağlanması için çok uğraşmış ancak başaramamıştı. Eti'nin projesi gerçekleşseydi, bina onarılacak ve saray depolarındaki eşyaların teşhir edildiği bir müzeye dönüştürülecekti.
Neyse ki olmamış...
Koca Müteahhit, yalan mı söyleyecek: Zeminde problem var abi, taşımaz!-mış çünkü...
Evet, bu ülkenin zemini bu adamları taşır da, 1930 yılından kalma dört duvarı taşıyamaz!
Ne diyordu reklamda?
Sahne senin İstanbul!
Artık Cumhuriyet'in fabrikalarını mı yıkarsın, vapur iskelelerini denize mi düşürürsün...
Sen bilirsin!
Bu işin yıkılan kısmı...
Bir de yıkılacak kısmı var ki, o daha şenlikli...
İstanbul Üniversitesi'nin kıymetli rektörü Mesut Parlak, dün bir pişmanlığını buyurmuş:
Çabuk unutuluyor diye hatırlatayım: Mesut Bey'i üniversitedeki icraatlarından çok ‘Orhan Pamuk da, Yaşar Kemal de benim okulumda ders veremez' gibi ‘Bekçi Murteza' çıkışlarından ve ‘çene altı türban direnci'nden tanıyoruz.
(Hoş, o sıralar Malatya'dan milletvekili olmak için AKP ile flört ettiği, iş suya düşünce de hırçınlaştığı yazılmıştı ama... Neyse...)
Mesut Bey, önceki gün Malatya TV'ye bir açıklama yapmış ve aynen şöyle demiş: 4 yıllık görevim sırasında içimde ukde kalan tek şey Başbakan Erdoğan'ın üniversiteye tahsis etmek istediği büyük arazinin fakülte yönetim kurulunca reddedilmesi. O konu içimde bir yara. Bazen Sayın Başbakanı gördüğümde bu mahcubiyetten dolayı ona görünmek bile istemem...
Şimdi birkaç küçük hatırlatma yapmanın zamanı galiba:
İstanbul Üniversitesi'ne bağlı Çapa Tıp Fakültesi, 17 Ağustos depreminde hasar görmüş ve bilim adamları binanın şiddetli bir depreme dayanamayacağını açıklamıştı. Hatta Prof. Dr. Oğuz Gündoğdu, "Fakülteyi 4 şiddetindeki bir deprem bile yıkabilir" demişti.
Başbakan da bunun üzerine üniversite yönetimine bir öneri sundu ve Olimpiyat Stadı yakınlarındaki bir araziyi fakülteye tahsis edebileceklerini söyledi.
Ama saygın, aklıbaşında ve laikçi profesörlerimiz, türbancı hükümetin bu önerisini yüzde 98 gibi rekor bir oyla reddetti.
Çünkü siyasi didişme, İstanbulluların can güvenliğinden daha önemliydi.
Özetle: Yüzde 98 kapasiteyle çalışan hocalarımız, olası bir depremde İstanbul'un en büyük tıp fakültesinin yerle bir olacağını bile bile yeni bir kompleksin yapılmasına karşı çıktılar. Bunu da devletin âli menfaati uğruna ‘siyaseten' yaptılar.
Şimdi de ‘pişmanlık' gibi romantik sözcüklerle bu ağır vebalin yükünü hafifletmeye çalışıyorlar.
Ama yabana atılmasın: Zira bu hazretler 13 ay sonra ‘Dünya Kültür Başkenti' olacak İstanbul'un bilimsel temsilcileri!
Yani ne: Anıtlar Kurulu'nun beyaz önlüklü muadilleri!
Diyelim, Haluk Bilginer'in sesiyle güzelleşen o slogan doğru:
Tamam, ‘Sahne senin İstanbul'...
Peki, dekorlarını yıkan bu fil sürüsünü ne yapacaksın!
Takip
Bütün yorumları forumda okuyun!Bütün yorumları forumda okuyun!